برو اي آنکه بعد ديـــــــدارت
                                      گره افتــــــاده است در کارم

پدرم با نگاه خود ميگـــــــفت
لايــــــــق لاي جرز ديوارم

                                      مادرم مدتي است ميـــــــگريد
                                       چون گمان ميکند که تب دارم

 کم کم اين روزها خودم دارد
باورم ميشود که بيـــــــــمارم

                                      يک نفر گفت خوب خواهم شد
                                       به فراموشيت که بســــــــپارم

ديدم از دسـت ميرود عـــمرم
دست اگر روي دست بگذارم

                                     گفتم:اي عشق اگر که بعداز اين
                                      بدهـــــــــي مثــــل قبــــــل آزارم

به تفـــــــنگ بـــرادرم سوگنـــــــد
روي قلبــــــت گلوله ميــــــــکارم

                                     به تو هر چنـــــــد سخــت مديونم
                                     به خودم بيــــــــشتر بدهــــــکارم

هر چه بر من گذشـــــت حقم بود
من از ايــــن بيشــــــتر سزاوارم

                                     تو گناهـــــي نداري اي زيــــبــــا
مرگ بر من که دوســــــتت دارم